Browsing Category

In Greek

Το ψωμί, ψωμάκι..

Εκφράσεις όπως «βγάζω το ψωμί μου», «είπα το ψωμί ψωμάκι», «φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι» αποδεικνύουν ότι ο άρτος, το ψωμί, υπήρξαν βασικό είδος διατροφής των Ελλήνων από την αρχαιότητα. Δεν είναι τυχαίο, ότι μέχρι και σήμερα, όταν πέσει ένα κομμάτι ψωμιού κάτω, το σηκώνουμε, το φιλάμε και το ξαναβάζουμε στο τραπέζι.

Η πρώτη έκφραση σημαίνει ότι εργάζομαι για να κερδίσω χρήματα που θα μου διασφαλίσουν τα απαραίτητα για τη διατροφή μου που σημαντικότερο κομμάτι της είναι το ψωμί. Την έκφραση «είπα το ψωμί ψωμάκι» τη χρησιμοποιούμε για τις περιόδους εκείνες της ζωής που είναι οικονομικά δύσκολες και μας έλειψε ακόμη και το ψωμί. Όταν θέλουμε να δηλώσουμε πως περάσαμε μεγάλες δυσκολίες με κάποιον συνάνθρωπο μας και δεθήκαμε μαζί του χρησιμοποιούμε την έκφραση «φάγαμε μαζί ψωμί κι αλάτι». Και το ψωμί και το αλάτι υπήρξαν  δύο βασικά και φθηνά προϊόντα για τον Έλληνα.

Continue Reading

Τα σύκα, ο συκοφάντης και η συκοφαντία..

Οι Αθηναίοι ονόμαζαν «Ιερά συκήν» τον τόπο όπου βρήκαν για πρώτη φορά το δένδρο της συκιάς και θεωρούσαν τα σύκα την πρώτη τροφή που κατάφεραν να προμηθευτούν καλλιεργώντας τη γη.  Από την αρχαιότητα έως σήμερα υπάρχει στην Ελλάδα ποικιλία σύκων που ονομάζονται «βασιλικά» ή «σύκα βασίλεια» και που αποδεικνύει την ιδιαίτερη αγάπη που τρέφουν για αυτά οι Έλληνες εφόσον τα θεωρούν βασιλική τροφή. Οι Αθηναίοι μάλιστα είχαν ψηφίσει ειδικό νόμο, ο οποίος απαγόρευε να γίνεται εξαγωγή των σύκων της Αττικής γης, ώστε να μπορούν να τα απολαμβάνουν μόνον οι κάτοικοι της. Ωστόσο, κάποιοι Αθηναίοι που ήθελαν να πλουτίσουν προσπάθησαν παρανόμως να κάνουν εξαγωγή σύκων. Τότε το Αθηναϊκό κράτος θέσπισε άλλον νόμο που επέτρεπε σε όλους τους πολίτες να καταγγέλουν όποιον γνώριζαν ότι παρανομεί.

Έτσι γεννήθηκε μία νέα λέξη στην ελληνική γλώσσα’ η λέξη «συκοφάντης»! Συκοφάντης = σύκα + φαίνω = φανερώνω

Continue Reading

“Άρπαξε την ευκαιρία από τα μαλλιά..”

Της Νάνσυ Μπίσκα

Δύο από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας ο Πιττακός ο Mυτιληναίος και ο Περίανδρος ο Kορίνθιος μας άφησαν δύο πολύ σημαντικά αποφθέγματα που μοιάζουν πάρα πολύ μεταξύ τους, τόσο στη διατύπωση, όσο και στο νόημα και έχουν σχέση με τον “καιρό” και συγκεκριμένα την κατάλληλη ευκαιρία.

Το ένα διατυπώθηκε από τον Πιττακό τον Μυτιληναίο, έναν από τους επτά σοφούς, ο οποίος με δύο λέξεις μας προτρέπει με μία πολύ σπουδαία συμβουλή:  “Γνώθι καιρόν”, δηλαδή να γνωρίζουμε την κατάλληλη ευκαιρία. Το δεύτερο, διατυπωμένο κι αυτό με δύο λέξεις, είναι του Περιάνδρου της Κορίνθου. Το απόφθεγμα αυτό αναφέρει: «Καιρόν πρόσμενε», δηλαδή πρόσμενε περίμενε την κατάλληλη ευκαιρία.

Continue Reading

Όλα δεξιά..

Οιωνοσκόπος είναι ο μάντης οι οποίος εξηγεί την θέληση των Θεών σύμφωνα με το πέταγμα των αρπακτικών πουλιών. Οιωνός στα αρχαία ελληνικά είναι το αρπακτικό πτηνό και το ρήμα σκοπέω,-ώ σημαίνει εξετάζω, παρατηρώ.

Οι οιωνοσκόποι κοιτώντας προς τον Βορρά έβλεπαν τα αρπακτικά πτηνά, δηλαδή τους αετούς, τα κοράκια και τους γύπες. Ανάλογα με το από πού έρχονταν και προς τα που πέταγαν, οι οιωνοσκόποι μπορούσαν να δώσουν μία εξήγηση.

Continue Reading

Η Ελληνική γλώσσα δρόμος για την αλήθεια

Της Νάνσυ Μπίσκα
Δημοσιεύθηκε στο Ελληνοκαναδικό Περιοδικό “CHARISMAG” και στην Ελληνο-Αμερικανική  Εφημερίδα “Ομογένεια και Αθλητισμός”, Δεκέμβριος 2016
Οι ημέρες των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς αλλά και των Φώτων προσφέρουν μία μοναδική ευκαιρία για ενδοσκόπηση, περισυλλογή και εσωτερική αναμόρφωση. Με οδηγό, την αξεπέραστη σε αξία, ελληνική γλώσσα θα προσεγγίσουμε ορισμένες λέξεις που χρησιμοπούμε καθημερινά χωρίς να αντιλαμβανόμαστε τη βαθύτερη σημασία τους.
Η κατανόηση λέξεων όπως η Αλήθεια, η Γνώση, η Συνείδηση, η Μετάνοια, η Συγγνώμη και η Συγχώρεση συμβάλει στο να καταστεί ο ανθρώπινος ιστός της κοινωνίας μας πιο συνεκτικός. Σύμφωνα με τον Επίκουρο Καθηγητή Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μάνο Δανέζη[1], το εννοιολογικό περιεχόμενο αυτών των λέξεων συμβαδίζει απολύτως με τη Σύγχρονη Επιστήμη καθώς η «Γνώση» και η «Συνείδηση» αναφέρονται σε παρελθοντικές ψεύτικες και παραπλανητικές πληροφορίες οι οποίες δημιουργούνται στο πλαίσιο της εγκεφαλικής εικονικής πραγματικότητας[2].
Ο Αριστοτέλης μας υπενθυμίζει ότι «Πάντες νθρωποι το εδέναι ρέγονται φύσει». Δηλαδή όλοι οι άνθρωποι από τη φύση τους επιθυμούν την γνώση. Λέμε, μάλιστα, ότι αναζητούμε την αλήθεια μέσω της γνώσης. Τι σημαίνει όμως «Αλήθεια» και τι «Γνώση;»

Continue Reading

Ο Ηρωϊσμός είναι έννοια Ελληνική

Γλωσσικό αφιέρωμα στην 28 Οκτωβρίου
Της Νάνσυ Μπίσκα

Οι λέξεις «ήρως», «ήρωας» και η έννοια «ηρωισμός» είναι αποκλειστικά ελληνικές. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ελληνική  λέξη «ήρως» είναι η πηγή της αντίστοιχων λέξεων στις δυτικές γλώσσες. Στο λεξικό «Ελλην Λόγος – Πώς η Ελληνική γονιμοποίησε τον παγκόσμιο λόγο» της Άννας Τζιροπούλου Ευσταθίου βρίσκουμε:

Στα γαλλικά “heros” “heroique” “heroisme”, στα ιταλικά “eroe”, “eroico”, “eroismo”, στα Ισπανικά “heroe”, “heroico”, “heroismo”, στα αγγλικά “hero”, “heroic”, “heroism”, στα γερμανικά “heros”, heroisch”, “heroismus”, “herr” (=κύριος, εκ του ήρως), στα λατινικά “heros”.

Continue Reading

“Αρχή Παιδεύσεως η των Ονομάτων Επίσκεψις”

“Αρχή παιδεύσεως η των ονοµάτων επίσκεψις” (Αντισθένης, 445-360 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος)
Της Νάνσυ Μπίσκα, Δημοσιεύθηκε στο Ελληνο-Καναδικό περιοδικό Charismag
Μπορείτε να φαντασθείτε από πού προέρχεται η λέξη «day», η «ημέρα» δηλαδή στην αγγλική γλώσσα; Μπορείτε να ανιχνεύσετε τη ρίζα της λέξεως «diet», «δίαιτα» δηλαδή; Ας παρακολουθήσουμε με αδιάψευστο τρόπο πως κι αυτές οι λέξεις έχουν αρχαιοελληνική ρίζα. Για να ανιχνεύσουμε την πορεία τους, θα πρέπει να επιστρέψουμε στον πατέρα των Θεών και Ανθρώπων, τον Δία. Ας θυμηθούμε στα αρχαία ελληνικά πως το κύριο αυτό όνομα, στην ονομαστική πτώση έχει τύπο «Ο Ζευς», και στην γενική γίνεται του «Διός».
Ο Δίας ή Ζευς για τους αρχαίους Έλληνες είναι υπεύθυνος για την πτώση των κεραυνών, τις αστραπές και τις βροντές.
Ζεύς νίφει (= χιονίζει) που σημαίνει πως ο Ζευς χιονίζει. Θυμηθείτε τις νυφάδες.
Ζεύς ύει (=βρέχει) που σημαίνει ο Δίας βρέχει.

Continue Reading

Λαμπρή, η ελπιδοφόρα εορτή των Ελλήνων

Της Νάνσυ Μπίσκα -Έρευνα: Ελένη Ζήτη, φιλόλογος
Το Πάσχα, η «Λαμπρή» κατά το ελληνικότερο, είναι η σημαντικότερη και η πιο ελπιδοφόρα εορτή του Ελληνισμού γι αυτό και θεωρείται «εορτή εορτών και πανήγυρις πανηγύρεων».
Είναι αδιάρρηκτα συνυφασμένη με την ιστορία του έθνους μας καθώς το πρότυπο του σταυρωμένου ανθρώπου, ήρωα και θεανθρώπου είναι η θυσία του πνεύματος που κατέρχεται στην ύλη και μέσα από τη θυσία εξαγνίζεται. Continue Reading

Ύμνος στην Ελευθερία

Της Νάνσυ Μπίσκα -Έρευνα: Ελένη Ζήτη, φιλόλογος
Δημοσιεύθηκε στο Ελληνοκαναδικό Περιοδικό “CHARISMAG” και στην Ελληνο-Αμερικανική  Εφημερίδα “Ομογένεια και Αθλητισμός”, Δεκέμβριος 2016
Οι λέξεις «ήρως», «ήρωας» και η έννοια «ηρωισμός» είναι αποκλειστικά ελληνικές. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ελληνική λέξη «ήρως» είναι η πηγή της αντίστοιχων λέξεων στις δυτικές γλώσσες. Στα γαλλικά “heros” “heroique” “heroisme” , στα ιταλικά “eroe”, “eroico”, “eroismo”, στα Ισπανικά “heroe”, “heroico”, “heroismo”, στα αγγλικά “hero”, “heroic”, “heroism”, στα γερμανικά “heros”, heroisch”, “heroismus”, “herr” (=κύριος, εκ του ήρως), στα λατινικά “heros”[1].
Οι μνήμες ηρωισμού των Αγωνιστών του 1821,  που σήκωσαν το λάβαρο των ακατάλυτων και υπερατομικών για τον Ελληνισμό αξιών της Αξιοπρέπειας, της Ελευθερίας, της Ανεξαρτησίας και του Ανιδιοτελούς Πατριωτισμού αποτελούν αστείρευτη και διαχρονική πηγή έμπνευσης.
Continue Reading

«The Greeks will have a word for it»…

Δημοσιεύθηκε στο Ελληνοκαναδικό Περιοδικό “CHARISMAG” και στην Ελληνο-Αμερικανική  Εφημερίδα “Ομογένεια και Αθλητισμός”, Δεκέμβριος 2016
Της Νάνσυ Μπίσκα
«The Greeks must have a word for it», λένε οι Άγγλοι όταν ψάχνουν να βρουν μία λέξη για να αποδώσουν μία νέα σημασία στη γλώσσα τους! Πραγματικά οι δυτικές γλώσσες καταφεύγουν στο ελληνικό οπλοστάσιο για κάθετι νέο που θέλουν να ονομάσουν διότι μέσω της ελληνικής γλώσσας θα προσδιορισθεί με ιδιαίτερη σαφήνεια κι ακρίβεια.
Οι λέξεις «φίλος/-η» και «φιλία» προέρχονται από αρχαίο ρήμα «Φιλείν» (Φιλέω), που στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει «Αγαπώ». Η λέξη «φίλος/-η» στα αρχαία ελληνικά είναι «ο αγαπημένος/-η», το άτομο  δηλαδή που βρίσκεται πολύ κοντά στην ψυχή μας. «Φιλότης» ή «Φιλότητα» στα Νέα Ελληνικά είναι η φιλία, η αγάπη και η στοργή (friendship, love, affection).
Πολλές είναι οι λέξεις του δυτικού λεξιλογίου οι οποίες κατάγονται από την αρχαία ελληνική και ως πρώτο συνθετικό έχουν τη λέξη «φίλος». Ας δούμε ορισμένες από αυτές:
Οι λέξεις «Philanthropist» και «Philanthropy» (the love of humanity, in the sense of caring, nourishing, developing, and enhancing what it means to be human) προέρχονται από τις ελληνικές λέξεις «Φιλάνθρωπος» και «Φιλανθρωπία» (από το  Φίλος + Άνθρωπος).
Continue Reading